به یاد جانباز دفاع مقدس


یادداشت |

حاج رضا اسماعیلی

جانباز سرافراز یادگار هشت سال دفاع مقدس حاج رضا اسماعیلی از بهترین های روزگار زمان بود.  دوران جوانی اش را در جبهه های گرم سوزان جنوب و سرمای شدید غرب کشور با رشادت و شجاعت خاصی گذراند. او که جراحت های شیمیایی ناشی از سوغات جنگ را تا لحظه سفر به جایگاه ابدی با خود به همراه داشت زیباترین جلوه عشق به خدا را در آسمان و زمین در دوران حیاتش به نمایش گذاشت .

در کجای این کره خاکی آدم از درد(شیمیایی) رنج می برد و از آن رنج احساس رضایت می کند و با کسی آن را تقسیم نمی کند.

مرد مسلمان ایرانی با الگوی فاطمی و علوی، یک تنه غم یک دنیا را تحمل می کند، دم نمی زند، مردانی بی ادعا، از جنس نور که آسمان ها برایش هلهله می کنند.

یادگار روزهای عشق و حماسه خاطرات دوران هشت سال دفاع مقدس. بزرگ بودی و با پیوستن به حلقه مقلدین باوفای مکتب امام(ره) بزرگی را در نوردی و به مقام نیستی رسیدی.

بزرگی هستی  که قامت غیرت را برافراشته تا لوای اقتدار ایران اسلامی را استوار بداری.

و چه خوب زیستی، ساده و بی ادعا.

به راستی که هر کس دل در گرو امام حسین(ع) نهاد هنر بودن را و حقیقت زیستن را معناکرد.

و اینک پر کشیدی و رفتی به دیدار معشوق؛ که چه جایگاهی است برای انسانی که بخشی از وجودش را برای اسلام با رضایت فدا کرد و با تحمل این درد به مقام صبر و مقصود رسید .

رفتی و به خیل دوستان و همرزمان شهیدت پیوستی. روحت شاد و یادت گرامی

عباس دهقان