درس هاي زيارت اربعين
یادداشت |
محمود شفيعي
1.ارتباط با خدا: امام حسين ع در اين زيارت با اوصافي چون ولي خدا، حبيب خدا، دوست برجسته و شريف خدا، برگزيده خدا، امين خدا، وفا کننده به پيمان خدا، و کوشش کننده در راه خدا، معرفي شده است.
2. عشق به انسان ها: بخشي از زيارت اربعين بيان مي کند که آن حضرت جان پاکش را که هرگز به جاهليت آلوده نشده بود، براي نجات انسان هاي گرفتار شده در ناداني نادان ها و گمراهي گمراهان، تقديم کرد. او به عشق تغيير جامعه ي فرو رفته در انواع رنج ها برخاست. او کشته اشک ها بود. اشک هايي که دنيا گرايان، از چشم هاي ستمديدگان (مردمان سرکوب شده، تحقير شده، در ترس و تهديد نگه داشته شده و ضعيف نگه داشته شده)، جاري ساخته بودند. امام حسين ع يک تنه در تاريک ترين دوره تاريخي بايد همه اين صاحبان اشک و اندوه را نمايندگي مي کرد. امام ع با همه رنج ها و سختي هاي طاقت فرسايي که در اين راه قرار داشت، اين رسالت سنگين را به عهده گرفت و تا پايان راه بار امانت الهي را برداشت.
3. پاسخ دنيا گرايان نادان و گمراه: در برابر، بر اساس فرازهايي از زيارت، آنان که در لذت هاي بيش از حد قدرت، ثروت و شوکت دنيوي فرو رفته بودند، بر ضد او گرد هم آمدند. آخرت را بنام دين به کمترين بها فروختند. هوس راني را در لباس دين بر همه چيز برتري دادند. بنام خدا و رسول گراميش، اما، خداوند و پيامبر خدا ص را به خشم آوردند. به رهبران نفاق و تفرقه پيوستند و از ارتکاب گناهان بزرگي چون فرزند پيغمبر خدا کشتن نهراسيدند. امام ع بدون کمترين بي تابي و از کوره به در رفتن يا انجام کاري بدون محاسبه، با بردباري و محاسبه و بکارگيري صحيح ترين راه هاي الهي و عقلاني خون خود و خون هاي بهترين اهل بيت مکرم و ياران با وفايش را تقديم کردند.
4. مزدهاي الهي: مزد خداوند اين بود که حسين ع را تاج کرامت، تکريم به شهادت، ويژگي به سعادت، و طيب ولادت عنايت فرمود. سيادت و پيشوايي راستين به او هديه کرد. آن حضرت را ميراث بر انبيا ساخت و امام ع با هدايت الهي، براي انتخاب درست انسان ها در هر دوره، دليل هاي روشن به يادگار گذاشت.
5. ما و امام حسين ع: امام ع با جهاد و کوشش الهي کامل، آشکار، و شفاف در برابر ستمگران، براي هيچ انسان جوياي راه درست عذر و بهانه اي باقي نگذاشت. امام ع دعوت خيرخواهانه بي دريغ را به نهايت رساند. اکنون امام ع دو راه پيش پاي همگان در هر جامعه ستم ديده و ستم گر گذاشته است: 1 توجيه مظالم و افتادن در دامن نفاق و تفرقه و ريختن آب به آسياب دنيا گرايان اسلام نما 2. خيرخواهي، اعتراض از راه هاي مشروع، نقد ستم گري ها، و کوشش بي دريغ براي دفاع از ستمديدگان.