سرانه فاجعه بار فضاي ورزشي در گلستان


یاددداشت اول |

■با مسوولیت سردبیر

 

استان گلستان با جمعيتي نزديک به دو ميليون نفر، اين روزها با آماري روبه‌روست که قابل تأمل است. سرانه ي فضاي ورزشي استان تنها 0.6 مترمربع براي هر نفر است؛ رقمي که فاصله‌اي چشمگير با استانداردهاي جهاني و حتي ميانگين کشوري دارد. اين عدد، فقط يک شاخص فني نيست؛ نشانه‌اي روشن از شکاف عميق ميان نيازهاي واقعي جامعه و اولويت‌هاي اجرايي مديريت استان است. ورزش را نمي‌توان به‌عنوان فعاليتي جانبي يا کم‌اهميت نگريست. فضاي ورزشي، بخشي جدايي‌ناپذير از سلامت عمومي، امنيت اجتماعي و پويايي فرهنگي است. در استاني جوان مانند گلستان، نبود زيرساخت‌هاي کافي ورزشي به معناي ناديده گرفتن سرمايه‌اي است که مي‌توانست موتور حرکت توسعه باشد. جواني که امکان ورزش ندارد، نه‌تنها از نشاط اجتماعي محروم مي‌شود، بلکه از فرصت ساختن آينده‌اي سالم نيز باز مي‌ماند.

در چنين شرايطي، اولويت‌بندي پروژه‌ها اهميتي دوچندان پيدا مي‌کند. امروز بدون ترديد، نخستين مطالبه ي جدي جامعه ورزش گلستان، تکميل سالن شش‌هزارنفري گرگان است؛ پروژه‌اي که سال‌هاست به‌دلايل مختلف نيمه‌تمام باقي مانده و با توجه به حضور پررنگ تيم‌هاي استاني از جمله بسکتبال شهرداري گرگان در ليگ برتر آسيا، همچنين تيم‌هاي فعال در واليبال و فوتسال، تکميل آن به ضرورتي انکارناپذير تبديل شده است. ادامه اين تعلل، نه‌تنها فرصت‌هاي ورزشي استان را محدود مي‌کند، بلکه جايگاه ملي و بين‌المللي تيم‌هاي گلستان را نيز تحت تأثير قرار مي‌دهد.

پرسش کليدي همچنان بي‌پاسخ مانده است: چرا گلستان؟ چرا استاني با اين حجم از استعداد در رشته هاي مختلف ورزشي، ظرفيت اقليمي و پيشينه فرهنگي، بايد در انتهاي جدول سرانه‌هاي ورزشي قرار بگيرد؟ کمبود اعتبارات، توجيهي تکراري است؛ تجربه نشان داده آنچه استان‌ها را از يکديگر متمايز مي‌کند، نه صرفاً منابع، بلکه نوع نگاه مديران و ميزان پيگيري مطالبات عمومي است. پروژه‌هاي نيمه‌تمام ورزشي که سال‌ها به حال خود رها شده‌اند، گواه روشني بر اين ادعا هستند.

غفلت از ورزش، پيامدهايش را بي‌سر و صدا اما مداوم نشان مي‌دهد؛

کاهش مشارکت اجتماعي، افزايش آسيب‌هاي پنهان و تضعيف اميد در ميان نسل جوان. هزينه بي‌توجهي امروز، فردا چند برابر بازمي‌گردد و جبران آن آسان نخواهد بود. مديران بايد بدانند واقعيت‌هاي ميداني، فاصله‌اي عميق ميان گفته‌ها و آنچه در زمين ورزش استان مي‌گذرد را فرياد مي‌زنند. جوانان گلستان امروز مطالبه‌اي روشن دارند: اقدام، نه توضيح؛ يا توجيه. اگر برنامه‌اي وجود دارد، بايد شفاف، زمان‌مند و قابل ارزيابي در معرض قضاوت افکار عمومي قرار گيرد. ورزش استان با نشست و سخنراني احيا نمي‌شود؛ با تکميل پروژه‌هاي خاک‌خورده، توسعه فضاهاي ورزشي و تصميم‌هاي جسورانه جان مي‌گيرد.

در همين راستا، انتظار مي‌رود استاندار و مجمع نمايندگان استان، در جريان سفر رئيس‌جمهور به استان گلستان که قريب الوقوع است، با نگاهي مسئولانه و فراتر از وعده‌هاي کلي، اعتبارات لازم براي تکميل سالن شش‌هزارنفري گرگان و همچنين ساير پروژه‌هاي ملي و استاني در روستاها و شهرستان‌هاي مختلف را به‌طور مشخص و عملياتي پيگيري و تخصيص دهند. اين فرصت، آزموني جدي براي سنجش ميزان تعهد تصميم‌گيران به آينده ورزش و جوانان گلستان است.

تداوم وضعيت فعلي، نه يک قصور ساده مديريتي، بلکه بي‌توجهي آشکار به آينده نسلي است که بهاي آن را دير يا زود، جامعه گلستان خواهد پرداخت.