محمود رحيمي

واليبال گنبدکاووس فراتر از يک تيم و يا باشگاه ورزشي، بلکه بخشي از هويت تاريخي، فرهنگي و اجتماعي اين شهر و يکي از ارکان اصلي واليبال ايران است. گنبد در دهه‌هاي گذشته هميشه از مهم‌ترين منلطق پرورش استعدادهاي ناب بوده و سهمي چشمگير در افتخارآفريني تيم‌هاي ملي در رده‌هاي مختلف داشته است. اين پيشينه روشن نشان مي‌دهد که واليبال گنبد صرفاً يک ظرفيت شهري و استاني نيست، بلکه سرمايه‌اي ملي است که حفظ و نگهداري آن موجب شکوفايي هر چه بيشتر نخبگان مي شود و به سود کل ورزش کشور خواهد بود. با وجود اين جايگاه، واليبال گنبد سال‌هاست با مشکلات ريشه‌اي مبارزه مي‌کند.  کمبود زيرساخت‌هاي استاندارد، ضعف در برنامه‌ ريزي‌هاي کلان کوتاه مدت و ميان مدت و بلند مدت و دخالت‌هاي سليقه‌اي در مديريت، عدم حضور مديران با تجربه محلي  از جمله چالش‌هايي است که باعث شده اين ظرفيت عظيم، به‌جاي جهش به سمت قهرماني‌ها در ليگ برتر و باشگاه هاي آسيا، درگير بقا در سطح اول کشور باشد. حفظ تيم در ليگ برتر، اگرچه لازم است، اما کافي نيست؛ واليبال گنبد بايد از «وضعيت بقا» خارج شده و به سمت توسعه پايدار حرکت کند. در اين ميان، يکي از کليدي‌ترين راهکارها براي برون‌رفت از بحران‌هاي مالي و ساختاري، ورود جدي بخش خصوصي و بنگاه‌هاي اقتصادي استان و کشور به حوزه حمايت و اسپانسري است.  اما اين امر به خودي خود محقق نمي‌شود. دولت و دستگاه‌هاي اجرايي بايد با رويکردي تسهيل‌گر، از طريق ارائه بسته‌هاي تشويقي، امتيازات مالياتي و اعطاي مشوق‌هاي قانوني، بخش خصوصي را به سرمايه‌گذاري در ورزش گنبد ترغيب کنند.  وقتي دولت با اتخاذ سياست‌هاي حمايتي، هزينه‌هاي اسپانسري را براي بنگاه‌هاي اقتصادي به نوعي سرمايه‌گذاري پرسود (از حيث معافيت‌هاي مالياتي و مسئوليت اجتماعي) تبديل کند، مي‌توان اميدوار بود که واليبال گنبد از وابستگي‌هاي دولتي فاصله گرفته و به شکوفايي برسد. البته اين مطالبه از دولت و بخش خصوصي، نيازمند يک پيش‌شرط حياتي در داخل شهر نيز هست.

 وحدت و همدلي، اختلاف‌نظر ميان نخبگان، پيشکسوتان و دلسوزان واليبال گنبد اگرچه طبيعي است، اما ادامه چندصدايي و تفرقه، مانعي بزرگ در مسير هم‌افزايي است.  گنبد اگر مي‌خواهد در استان و کشور صداي واحد و مقتدري داشته باشد، بايد اختلافات ميان صاحب نظران را کنار بگذارد و با نگاهي جمعي، مطالبه‌گر حقوق حقه ورزش خود باشد. اداره کل ورزش و جوانان استان، وزارت ورزش و فدراسيون واليبال بايد با درک اهميت واليبال گنبد، از شعار به عمل حرکت کنند.  اين مطالبه، نه يک درخواست شخصي، بلکه حقي است که براي احياي يکي از قطب‌هاي ورزش ايران بايد به آن توجه شود.  واليبال گنبد زنده است، ريشه دارد و همچنان استعداد مي‌پروراند؛ تنها کافي است که با مديريت کارآمد، حمايت بخش خصوصي تشويق‌شده توسط دولت و اتحاد درون‌شهري، بستر شکوفايي دوباره آن فراهم شود.  بي‌توجهي به اين ضروريات، نه فقط ناديده گرفتن يک تيم، بلکه تضعيف بخشي از اعتبار و حافظه تاريخي واليبال ايران و حقوق از دست رفته شهروندان گنبدي و  واليبال گنبد مي باشد.

فعال رسانه