از کوي انجيراب تا مدارس تيزهوشان
گفت وگو |
محدثه شاهيني
رها خمرپور؛ دانشآموز پرتلاش دبستان شهيد مفتح کوي انجيراب گرگان با دو سال تلاش مستمر، توانست مجوز ورود به مدرسه تيزهوشان را بدست آورد. ناگفته مي دانيد که قبولي در آزمون تيزهوشان متوسطه اول، بهويژه براي دانشآموزي که از امکانات آموزشي ويژه و شرايط ايدهآل برخوردار نيستند، حاصل يک اتفاق يا صرفا تکيه بر استعداد نيست؛ پشت اين موفقيت معمولا ساعتها تلاش، برنامهريزي، حمايت خانواده و البته ارادهاي جدي براي رسيدن به هدف وجود دارد. رها يکي از همين دانشآموزان است؛ دانشآموزي که معتقد است سختکوشي بيش از استعداد در موفقيتش نقش داشته است.رها از پايه چهارم ابتدايي مسير آمادگي براي آزمون تيزهوشان را آغاز کرد، دو سال روزانه حدود پنج تا شش ساعت مطالعه داشت، در آزمونهاي آزمايشي شرکت کرد، در روزهاي سخت و خستگي نيز مسيرش را ادامه داد و سرانجام موفق شد به جمع پذيرفتهشدگان آزمون تيزهوشان متوسطه اول راه پيدا کند. او اما قبولي در تيزهوشان را پايان راه نميداند؛ بلکه آن را تنها مسيري براي رسيدن به هدف اصلي خود، يعني موفقيت در کنکور، ميداند. گفتوگوي ما با اين دانشآموز پرتلاش را ميخوانيد.
خودتان را معرفي ميکنيد؟
من رها خمرپور هستم؛ دانشآموز دبستان شهيد مفتح در کوي انجيراب، به مديريت سرکار خانم سادات مدني. پدرم نظامي هستند. مادرم ديپلم دارند و خانهدار هستند. يک برادر هم دارم که در پايه دوازدهم رشته تجربي در دبيرستان نمونه تحصيل ميکند.
چه شد که تصميم گرفتيد در آزمون تيزهوشان شرکت کنيد؟
زماني که برادرم در پايه ششم بود، استعداد خوبي داشت، اما ما نميدانستيم که چنين مدارسي وجود دارند. بعدها مادرم متوجه شد که مدارسي به نام تيزهوشان وجود دارد و از آنجا که احساس ميکرد من هم استعداد خوبي دارم، تصميم گرفت براي آينده تحصيلي من تلاش بيشتري کند. از پايه چهارم درباره اين موضوع تحقيق کرديم و در تابستان پايه چهارم تصميم گرفتم براي آزمون تيزهوشان آماده شوم.
براي مطالعه و آمادگي از کجا شروع کرديد؟
تابستان پايه چهارم، مادرم در فضاي مجازي جستوجو کرد و با آقاي شمسيان آشنا شديم. از همان زمان شروع به مطالعه و آمادگي براي آزمون کردم.
در کلاس هم شرکت ميکرديد؟
بله، در مؤسسه آقاي شمسيان شرکت ميکردم.
به نظر شما اگر دانشآموزي شرايط شرکت در کلاس را نداشته باشد؛ چه از نظر مالي و چه از نظر شرايط ديگر، باز هم ميتواند در آزمون تيزهوشان قبول شود؟
بله، حتما ميتواند. دانشآموزان ميتوانند از فيلمهاي رايگان آموزشي که در فضاي مجازي وجود دارد استفاده کنند. البته اگر کسي در کلاس شرکت نکند، بايد تلاش بيشتري داشته باشد، چون مسير برايش کمي دشوارتر خواهد بود.
در آزمونهاي آزمايشي هم شرکت ميکرديد؟
بله، در همان موسسه در آزمونهاي آزمايشي شرکت ميکردم.
رتبههايتان در آزمونهاي آزمايشي چطور بود؟
در پايه پنجم رتبههاي خوبي به دست ميآوردم. در ترم پاييز پايه ششم کمي افت تحصيلي داشتم، اما در ترم زمستان دوباره شرايط من رو به رشد بود. در ترم بهار هم هميشه از ميان 135 نفر، جزو 10 نفر اول بودم.
اگر دانشآموزي امکان شرکت در آزمونهاي آزمايشي را نداشته باشد، باز هم ميتواند موفق شود؟
بله. ميتواند از شبيهسازهاي آزمون که در فضاي مجازي وجود دارد استفاده کند و خودش را در شرايط آزمون قرار دهد.
براي آمادگي آزمون چند کتاب مطالعه کرديد؟
هفت کتاب و دو بسته آموزشي داشتم.
اگر دانشآموزي توانايي مالي تهيه اين تعداد کتاب را نداشته باشد، چه پيشنهادي برايش داريد؟
راههاي مختلفي وجود دارد. ميتواند از کتابخانه استفاده کند، کتابهاي دستدوم تهيه کند يا از کتابهاي دانشآموزاني که قبلا در آزمون قبول شدهاند استفاده کند. همچنين نمونهسوالات زيادي در فضاي مجازي وجود دارد که ميتوان از آنها استفاده کرد.
فکر ميکنيد استعداد زيادي داشتيد؟
نه. من هيچوقت به استعدادم تکيه نميکردم. به نظر من سختکوشي تاثير بيشتري در قبولي من داشت.
چقدر براي رسيدن به اين موفقيت تلاش کرديد؟
حدود دو سال، با نظر مشاور روزانه پنج تا شش ساعت درس ميخواندم.
اگر دانشآموزي مشاور نداشته باشد، باز هم ميتواند قبول شود؟
بله. ميتواند خودش يا خانوادهاش براي او برنامهريزي کنند و طبق برنامه درس بخواند. داشتن مشاور ميتواند کمککننده باشد، اما نداشتن مشاور به معني غيرممکن بودن موفقيت نيست.
شما کاملا طبق برنامه مشاور پيش ميرفتيد يا خودتان هم در مطالعه برنامه و روش خاصي داشتيد؟
مشاور به من برنامه ميداد، اما خودم هم در کنار آن براي مطالعه روشهايي داشتم. مثلا اگر در مبحثي از رياضي، مانند سرعت و مسافت، کمي اشکال داشتم، درسنامه را مطالعه ميکردم و بعد مطالب را به زبان خودم به صورت جزوه درميآوردم.
اين کار باعث ميشد مطلب را بهتر ياد بگيرم و اشکالاتم را برطرف کنم.
نقش خانواده را در موفقيتتان چقدر ميدانيد؟
نقش خانواده خيلي زياد است. اگر بخواهم درصدي بيان کنم، ميگويم 70 درصد تلاش و 30 درصد حمايت خانواده.
البته در اين مسير روزهاي سخت هم داشتم. گاهي خسته ميشدم و گريه ميکردم. مادرم در آن لحظات مرا در آغوش ميگرفت و به من روحيه ميداد. نقش پدرم هم اين بود که هزينه کلاسهايم را هر طور شده تهيه ميکرد و هميشه به من روحيه ميداد.
مدرسه چه نقشي در موفقيت شما داشت؟
مدرسه نقش مهمي در موفقيت من داشت. معلمم، سرکار خانم صادقي، من را هدايت ميکردند و مدير مدرسه، سرکار خانم سادات مدني، نيز با من همکاري ميکردند تا بتوانم بيشتر وقتم را صرف درسهاي مربوط به آزمون کنم و نگراني ديگري نداشته باشم.
در اين يک سال، شرايط خانه شما
چگونه بود؟ آيا خانواده براي اينکه شما
بهتر درس بخوانيد، محدوديتهايي ايجاد کرده بودند؟
فاصله سني من و برادرم شش سال است و برادرم درگير کنکور بود. به همين دليل ما در آن مدت به سفر نميرفتيم.
اما من نهتنها از اين موضوع ناراحت نميشدم که چرا به سفر نميرويم، بلکه سعي ميکردم از اين فرصت استفاده کنم و بيشتر درس بخوانم. گاهي در ماه يکي دو بار بيرون ميرفتيم. البته مشاورم هم براي اينکه خسته نشوم، گاهي يک روز کامل به من استراحت ميداد.
چه چيزي بيش از همه به شما انگيزه ميداد؟
براي من تيزهوشان يک هدف نبود، بلکه يک مسير بود براي رسيدن به هدفم. هدف اصلي من کنکور است و قبولي در تيزهوشان فقط مسير رسيدن به هدفم را هموار کرد. من آدم آيندهنگري هستم و هميشه به آينده فکر ميکنم.
برخي تصور ميکنند قبولي در تيزهوشان بيشتر به امکانات آموزشي و محل زندگي بستگي دارد. آيا شما در يک محله مرفه زندگي ميکنيد؟
نه. محله انجيراب اصلا محله مرفهي نيست و خيلي از امکانات آموزشي را هم ندارد. اما من يک معلم خوب داشتم که تلاش زيادي ميکرد. مدير مدرسهمان هم تلاش زيادي براي شرکت دانشآموزان در مدارس تيزهوشان و جشنوارههاي مختلف داشت. ايشان راهنماييهاي خوبي ميکردند، به ما انگيزه ميدادند و پيگير کارمان بودند. در واقع، تمام معلمان مدرسه ما تلاشگر بودند و نقش مهمي در موفقيت دانشآموزان داشتند.
و برنامه آينده تان چيست؟
دوست دارم در رشته دندانپزشکي قبول شوم. هدفم اين است که در آينده دندانپزشک شوم و علاوه بر خدمت به جامعه، بتوانم رفاه مادي نيز به دست بياورم، به نيازمندان کمک کنم و به کساني که به کمک درسي نياز دارند، در درسهايشان ياري برسانم.
پس ميشود در محلهاي که چندان مرفه نيست هم موفق شد؟
بله، حتما. موفقيت به مرفه بودن محله ربطي ندارد. بايد اراده و صبر داشته باشيم و براي رسيدن به هدفمان تلاش کنيم.
در دوران درس خواندن، چقدر از گوشي استفاده ميکرديد؟
حدود دو تا سه ساعت در روز از گوشي استفاده ميکردم که بيشتر آن براي درس بود.
به نظر خودتان دليل اصلي موفقيتتان چه بود؟
توکل به خدا. چون خيلي با خدا راز و نياز ميکردم و به امام زمان(عج) و ائمه توسل ميکردم. بنابراين، ايمان و سختکوشي دو بال موفقيت شخصي من بودند و در کنار آنها، حمايت اطرافيان نيز نقش بسيار مهمي داشت.
اگر بخواهيد به دوستان و هممدرسهايهايتان توصيهاي داشته باشيد، چه ميگوييد؟
اگر از لحاظ مالي شرايط هزينه کردن ندارند، ميتوانند با تلاش، برنامهريزي، کمک گرفتن از کارکنان مدرسه، استفاده درست از فضاي مجازي و توکل به خدا موفق شوند و قبول شوند.