■ با مسوولیت سردبیر

بزرگداشت نامداران ايران کهن و آنها که نامي در تاريخ براي ايران باز کرده اند بي گمان کاري ارزشمند است و اول شهريور روز  شرف الملک، شيخ الرييس، حجه الحق، ابوعلي حسين بن عبداله معروف به ابن سينا بود که روز پزشک  نام نهاده اند،  اين روز را  به همه پزشکان و تلاشگران عرصه سلامت شادباش مي گوييم. اما درباره شيخ الرييس  اگر چه طبابت تنها فضيلت او نبود ولي جايگاه ابوعلي سينا در طبابت در اندازه اي بود که تا سالها آثار ايشان  در مراکز بزرگ علمي جهان تدريس مي شد. ابن سينا علاوه بر طبابت فيلسوف و دانشوري بود که با همه بزرگي متهم به کفر و زندقه شد  و غزالي که شاگرد شاگردان او بود  ابن سينا را کافر و بي دين خواند تا بياموزيم تيغ جهالت  همواره برنده است. ابن سينا با همه کوتاهي عمر پنجاه و چند ساله اش  آنقدر به انسانها خدمت کرد که بشريت بعد از خود را مديون خود کرده باشد. فيلسوف  و طبيبي که عمده آثارش را به عربي نوشت اما همگان او را يک متفکر ايراني مي دانند و آن چنان که استاد مجتبي مينوي در نقد حال مي آورد: وطن تنها مشتي خاک و آب و سنگ و ريگ نيست ايرانيت آن افکار و هنرها و آثار معتقداني است که از ايرانيان بجا مانده است  و زبان عربي هم که بزرگان ايران در انشاي خود بکار برده اند يکي از آثار ايرانيت است. بر اين اساس وقتي از ابو علي سينا سخن مي گوييم بايد بدانيم از يک متفکر، طبيب و فيلسوف ايراني سخن مي گوييم که حرفها، انديشه ها و البته روشهايش در طبابت تا سالها براي دانشوران بعد از خود جذابيت داشته است. بايد شايستگي فرزندي  اين بزرگان را تحصيل کنيم و رسيدن به اين افتخار جز با جديت در مسير دانايي و کوشش در راه ارتقاي جامعه ايراني ميسر نخواهد بود  پس لازم است اين را چون شرب مدام هر روز و شب بنوشيم که ايرانيت، رسالت سنگيني بر دوش هر يک از ما ايرانيان است  که بايد آن را به شايستگي به نسل بعدي انتقال دهيم تا وظيفه پاسداري خود از سنت ها و معارف گذشتگانمان را به انجام رسانده باشيم.