■ با مسوولیت سردبیر

ايرانيان کهن مردماني شاد بوده اند و شاد مي زيستند، نشانه هاي بسياري بر اين ادعا در اسناد تاريخي ثبت شده است از جمله اين اسناد، نامگذاري روزها و ماهها بوده است. سنت ايرانيان اينگونه بود که  هر گاه نام روز با نام ماه تلاقي مي شد آن روز را جشن مي گرفتند و به پايکوبي مي پرداختند، توضيح آنکه ايرانيان براي هر ماه نام خاص خود را داشته و دارند. فروردين، ارديبهشت، خرداد ،.... در کنار اين نامها براي هر روز نيز نام خاصي انتخاب کرده بودند مثلا سومين روز ماه ارديبهشت را  به نام روز ارديبهشت نام گذاشته بودند و هنگامي که در ارديبهشت ماه به روز سوم مي رسيدند، آن روز را طبق رسم به جشن مي پرداختند، يا خردادگان که همزمان با روز خرداد يعني ششم خرداد ماه برگزار مي شد. بر همين منوال روز سيزدهم  ماه تير که نام تير را برخود داشت  را به جشن تيرگان مي پرداختند و بر اين رويه دوازده جشن سنتي را در طول سال به پايکوبي مي پرداختند. امروز براي ما ايرانيان بر اساس تاريخ اجدادمان روز دهم آبان ماه و روز جشن آبانگان است. دانايي درباره سنتهاي خوب گذشته ي هر ملتي و بهره بردن در آنها در مسير زندگي بهتر، نشانه ي خردمندي  هر جامعه اي است، بايد به لايه هايي از تاريخ که در دنياي پر تلاطم امروز مي توانند به گسترش نشاط و شادابي در جامعه امان ياري رسانند برگرديم و از آنها بهره ببريم و با استفاده از کهن الگوهاي موفق سنتهاي خود، آينده را بسازيم. پر واضح است که در طول سالهاي گذشته نتوانسته ايم الگويي معيار براي زيست در جامعه اسلامي ايران طراحي نماييم و اين البته وظايف صاحبان انديشه، دانشگاهيان و حوزه هاي علميه بوده و هست تا الگويي معيار براي نشاط شهروندان را ارايه دهند و جشن هاي دوازده گانه ايرانيان باستان مي تواند در اين باره بعنوان يک روش مورد توجه قرار بگيرد.