گلستان و صادرات مواد خام
تیتر اول |
رييس اتاق بازرگاني گرگان با تأکيد بر ضرورت توسعه صنايع تبديلي و تکميلي گفت: اين استان براي تبديل ظرفيتهاي کشاورزي به ثروت و اشتغال پايدار بايد از خامفروشي عبور کند. امير يوسفي در مراسم گراميداشت روز جهاني غذا با اشاره به نقش راهبردي صنعت غذا در امنيت غذايي و اقتصاد کشور اظهار کرد: توليدکنندگان مواد غذايي با وجود مشکلات و محدوديتهاي متعدد، همچنان براي تأمين نيازهاي کشور تلاش ميکنند و بايد از زحمات فعالان اين عرصه که در شرايط دشوار اقتصادي مسئوليت تأمين معيشت و امنيت غذايي مردم را بر عهده دارند، قدرداني کرد. به گزارش مهر، وي با بيان اينکه صنعت غذا فراتر از توليد و بستهبندي محصولات، با سلامت جامعه، امنيت ملي، استقلال اقتصادي، اشتغال و توسعه صنعتي ارتباط مستقيم دارد، افزود: رقابت در صنعت غذاي جهان ديگر صرفاً بر سر ميزان توليد نيست، بلکه فناوريهاي نوين، بهرهوري، کيفيت، استانداردهاي بينالمللي، برندسازي و حضور مؤثر در بازارهاي جهاني تعيينکننده جايگاه کشورها در اين صنعت است. يوسفي با تأکيد بر ضرورت افزايش ارزش افزوده محصولات کشاورزي اظهار کرد: کشورهايي که توانستهاند از ظرفيتهاي کشاورزي خود بيشترين بهره اقتصادي را ببرند، تنها به توليد محصولات خام اکتفا نکردهاند، بلکه با توسعه صنايع تبديلي و تکميلي، فرآوري محصولات، ايجاد برندهاي معتبر و گسترش صادرات، سهم بيشتري از ارزش اقتصادي زنجيره غذا را به دست آوردهاند. رييس اتاق بازرگاني گلستان ادامه داد: مزيتهاي کشاورزي زماني به قدرت اقتصادي تبديل ميشود که محصولات در داخل کشور فرآوري شده و به کالاهايي با ارزش افزوده بالاتر تبديل شوند و با برند ايراني به بازارهاي منطقهاي و جهاني راه پيدا کنند. وي خامفروشي را به معناي واگذاري بخش مهمي از ارزش اقتصادي توليد به ديگران دانست و گفت: عرضه محصولات کشاورزي بدون فرآوري، فرصتهاي اشتغال، توسعه فناوري، افزايش درآمد توليدکنندگان و ارزآوري بيشتر را از اقتصاد کشور ميگيرد؛ بنابراين تدوين برنامه عملياتي براي توسعه صنايع تبديلي و کاهش خامفروشي بايد از مطالبات جدي بخش خصوصي باشد.
يوسفي با اشاره به مشکلات ساختاري فعالان صنعت غذا اظهار کرد: ثبات در سياستگذاري اقتصادي و تجاري يکي از مهمترين نيازهاي اين صنعت است؛ زيرا تغييرات مکرر مقررات، تصميمات ناگهاني در حوزه صادرات و واردات و بخشنامههاي متعارض، هزينه فعاليت اقتصادي را افزايش داده و قدرت رقابت توليدکنندگان ايراني را کاهش ميدهد. وي اصلاح سياستهاي ارزي و تجاري را از ديگر ضرورتهاي اين حوزه برشمرد و افزود: بسياري از واحدهاي صنايع غذايي براي توليد رقابتپذير به مواد اوليه، تجهيزات، فناوري و قطعاتي نياز دارند که تأمين آنها مستلزم ارتباط مؤثر با بازارهاي خارجي است. سياستهاي ارزي بايد بهگونهاي تنظيم شوند که ضمن حمايت از توليد داخلي، امکان تأمين بهموقع نهادهها و نوسازي خطوط توليد فراهم شود. سخنگوي دولت و بخش خصوصي گلستان همچنين تأمين سرمايه در گردش را از چالشهاي مهم صنايع غذايي دانست و اظهار کرد: بسياري از واحدهاي اين صنعت ناچارند مواد اوليه مورد نياز خود را در فصل برداشت خريداري و براي ماهها نگهداري کنند؛ موضوعي که به منابع مالي قابل توجه نياز دارد و نظام بانکي بايد متناسب با شرايط واقعي اين صنعت، ابزارهاي تأمين مالي مناسب را در اختيار توليدکنندگان قرار دهد. وي با تأکيد بر ضرورت هماهنگي دستگاههاي نظارتي خاطرنشان کرد: حفظ سلامت و ايمني غذايي مردم يک اصل غيرقابل مذاکره است، اما تعدد دستگاههاي تصميمگير، موازيکاري و طولاني شدن فرآيندهاي اداري نبايد به مانعي براي توليد تبديل شود. بخش خصوصي خواهان نظارت دقيق، علمي و استانداردي است که هم سلامت مصرفکننده را تضمين کند و هم از توليدکننده قانونمدار حمايت به عمل آورد. يوسفي توسعه صادرات را يکي ديگر از الزامات رشد پايدار صنعت غذا دانست و گفت: اين صنعت نميتواند تنها به بازار داخلي متکي باشد و براي حضور مؤثر در بازارهاي بينالمللي بايد فرآيندهاي گمرکي تسهيل، زيرساختهاي حملونقل تقويت، توافقات تجاري مؤثر منعقد و زمينه حضور محصولات ايراني در نمايشگاههاي بينالمللي فراهم شود.
ظرفيت کشاورزي گلستان نبايد به خامفروشي محدود بماند
وي در بخش ديگري از سخنان خود با اشاره به ظرفيتهاي متنوع کشاورزي گلستان اظهار کرد: توليد محصولاتي مانند گندم، دانههاي روغني، سيبزميني، نخودفرنگي، باقلا و محصولات باغي، پشتوانه ارزشمندي براي توسعه صنايع غذايي و تبديلي استان است، اما بايد بررسي کنيم که آيا متناسب با اين ظرفيت توليدي، در توسعه فناوري، تکميل زنجيره ارزش و ايجاد بازارهاي صادراتي نيز موفق عمل کردهايم. يوسفي تأکيد کرد: گلستان نبايد صرفاً توليدکننده و تأمينکننده مواد خام براي صنايع ساير استانها باشد، بلکه بايد به سمت شکلگيري يک زنجيره اقتصادي کامل حرکت کند؛ زنجيرهاي که از مزرعه آغاز شود و با فرآوري، بستهبندي، برندسازي و صادرات به بازارهاي هدف برسد. وي توسعه صنايع تبديلي براي فرآوري محصولات شاخص استان را از اولويتهاي اقتصادي دانست و افزود: بايد با ايجاد مشوقهاي سرمايهگذاري و فراهم کردن زيرساختهاي لازم، شرايطي ايجاد شود تا سهم بيشتري از فرآوري و ارزش افزوده محصولات کشاورزي در داخل گلستان شکل بگيرد؛ اقدامي که علاوه بر افزايش درآمد کشاورزان، زمينه اشتغال صنعتي و پايدار را نيز فراهم ميکند.
يوسفي با اشاره به موقعيت جغرافيايي استان و ظرفيتهاي آن براي تجارت منطقهاي گفت: تبديل گلستان به يکي از مراکز مهم صادرات محصولات غذايي نيازمند تقويت سردخانهها، مراکز لجستيکي، زيرساختهاي بستهبندي استاندارد، شبکههاي بازاريابي و ارتباط مؤثر با تجار و بازارهاي هدف است. وي پيوند دانشگاه و صنعت را از ديگر الزامات آينده صنايع غذايي عنوان کرد و گفت: آينده اين صنعت به فناوري، بهرهوري، نوآوري و دانش فني وابسته است و بايد ارتباط ميان دانشگاهها، مراکز تحقيقاتي، شرکتهاي دانشبنيان و واحدهاي توليدي تقويت شود تا ظرفيت علمي استان در خدمت ارتقاي کيفيت و رقابتپذيري محصولات قرار گيرد.