پيرمراديان مربي وزنه‌برداري گرگاني: وزنه برداري مدال آورترين ورزش گلستان است


گفت وگو |

گفت و گويي

 تلخ و آموزنده

 

سردبير

 

 گفت و گوي گلشن مهر با فرشيد پيرمراديان  مربي جوان وزنه برداري گلستان نکته هاي بسياري در خود نهفته دارد. يک باشگاه کوچک بدون هيچ امکانات خاصي تنها با چند وزنه  و ده پانزده نوجوان و جوان علاقمند توانسته  است در سال گذشته نزديک به ده مدال کشوري براي گلستان بياورد، در همين حال هيچيک از مديران تربيت بدني يا استاني، يا بزرگان ديگر که مي توانند باعث تقويت روحيه، کمک مالي يا ...  باشند نه به آنها سر زده اند و نه تشويقي کرده اند. براي نمونه اينک نزديک به سه ماه است مهرشاد پير مراديان قهرمان خوش آتيه وزنه برداري گلستان در اردوي تيم ملي است، جالب آن است که حتي مکمل هاي غذايي اين قهرمان را خانواده برايش تهيه مي کنند تا فردا براي ايران افتخار آفريني کند، يا بنيامين بالاخلي که توانسته است سه مدال ملي در چند روز گذشته کسب کند هم همين داستان را دارد. حکايت ورزش در کشور ما حکايت غريبي است، نه حرفه اي است نه آماتور، مسوولان و مديران تنها به ورزشهاي خاص توجه دارند و دغدغه ورزش هاي پايه را از دست داده اند، در روزگاري نه چندان دور گلستان و منطقه نوکنده پايگاهي براي کشتي ايران بود اما الان نه از داوود قنبري خبري هست نه اويس ملاح، همه چيز در يکي دو ورزش خلاصه شده است که اکثرا بازيکنان آنها هم بومي نيستند و همه نه براي دل خوشي شهروندان گلستان بلکه براي مبالغ بالاي پرداختي براي گلستان بازي مي کنند اما بچه هاي گلستان بايد در باشگاهها بدون حامي و مشوق تلاش کنند و جالب آنکه حتي بعد از آنکه مدال مي گيرند هم کسي به آنها توجه نمي کند. آيا نوجوان ها و جوانان نياز به تشويق ندارند؟ آيا دغدغه مالي ندارند؟ آينده آنها را تضميني هست؟چه کسي بايد مسوول توجه به دغدغه هاي فرزندان ايران باشد ؟ قرار است از کره اي ديگري ورزشکار بياوريم تا بعد در سايه آنها براي خود رزومه اي دست و پا کنيم ؟ چرا نبايد  به قهرمان هاي ملي، در خور بزرگي ملت ايران توجه شود؟  گفت و گوي ما با فرشيد پير مراديان  تلخ و آموزنده است. در يک باشگاه کوچک بتواني ده مدال ملي براي استانت بدست آوري و هيچکس هم تو را نبيند. حتي بعد از قهرماني، با اين نگاه به ورزش و با چنين دست اندرکاراني بعيد است راه به منزل مقصود بريم، حاجي احرام دگر بند ببين راه کجاست.         

 

 

مهران موذني - امروزه ورزش‌هايي مثل بسکتبال و واليبال بيش‌تر از هر زمان ديگري در استان مورد توجه قرار گرفته‌اند. موفقيت‌هاي استان در عرصه‌هاي ملي و بين‌المللي، سبب شکوفايي اين رشته‌ها،‌ علي الخصوص بسکتبال شده. انتظار مي‌رود اين موضوع سبب ناديده گرفته شدن برخي رشته‌هاي تيمي و انفرادي مدال‌آور استان نشود. وزنه‌برداري از جمله‌ي اين ورزش‌هاست که علي‌رغم درخشش وزنه‌برداران گلستاني، مورد کم‌توجهي و بي‌مهري قرار گرفته است. در همين راستا گفت و گويي داشتيم با فرشيد پيرمراديان، مربي وزنه‌برداري، عضو سابق تيم ملي وزنه‌برداري و دارنده‌ي چندين مدال کشوري در رده‌هاي مختلف.

 

با سلام و عرض ادب خدمت شما. لطفاً خودتان را براي مخاطبان گلشن مهر معرفي کنيد

با سلام به شما و خوانند گان گلشن مهر. فرشيد پيرمراديان هستم. متولد 27 مرداد سال 1378. از 5 سالگي وارد عرصه‌ي کشتي فرنگي شدم و پس از 4 سال، در سال 1389 به وزنه‌برداري روي آوردم. اولين مربي من در وزنه‌برداري آقاي سياوش شاکري در باشگاه آزادي بود که 3 سال نزد ايشان حضور داشتم. به مدت 2 يا 3 سال هم نزد آقاي گالشي تمرين مي‌کردم. تا اينکه بعد از آن به صورت انفرادي شروع به کار کردم و تمام مدت تا کنون در اين عرصه فعاليت حرفه‌اي داشتم و به همين شکل مشغول بودم. در سال 1394 مدال برنز وزنه‌برداري نوجوانان کشوري را کسب کردم که اولين مدال کشوري من بود. در همان زماني که در رده‌ي نوجوانان حضور داشتم، موفق شدم مدال برنز غرب کشور در رده‌ي بزرگسالان را کسب کنم. تا سال 1398 نيز 3 بار به اردوي تيم ملي دعوت شدم.

 

سنگين‌ترين وزنه‌اي که ثبت کرديد، چند کيلو بود؟

در يک ضرب  170 کيلوگرم وزن داشت. همچنين وزنه‌ي 200 کيلويي را هم بالاي سر بردم. اين در حالي بود که خودم 109 کيلوگرم وزن داشتم. در 17 سالگي موفق شدم رکورد نوجوانان جهان که آن زمان 158 کيلوگرم يک‌ضرب بود را به 160 کيلوگرم برسانم.

 

پس از جابه‌جا کردن رکورد ملي، در مسابقات بين‌المللي هم شرکت کرديد؟

همان سالي که برنز مسابقات کشوري را کسب کردم، در يک رکوردگيري وزنه‌ي 140 کيلوگرم را يک‌ضرب بالا بردم. يک ماه پيش از شروع مسابقات آسيايي، اعلام کردم که قصد حضور در اردوي تيم ملي را دارم. اما به من گفتند که امکان رسيدن به مسابقات را ندارم. بعد از اتمام مسابقات، متوجه شدم  شخص ديگري  که هم‌سن من هم بود، با بالا بردن يک‌ضرب وزنه‌ي 137 کيلويي به قهرماني آسيا رسيده است يعني کس ديگري را جاي من به تيم ملي برده بودند. در حالي که من پيش‌تر 140 کيلوگرم را يک‌ضرب بالا برده بودم. وزنه‌ي 170 کيلوگرمي را هم دوضرب بالاي سر برده بودم. اما ايشان با بالا بردن دوضرب وزنه‌ي 167 کيلوگرمي، قهرمان دوضرب آسيا هم شد. امکان قهرماني آسيا براي من وجود داشت، اما امکان حضور ندادند.

 

چه زماني وارد عرصه‌ي مربيگري شديد؟

به طور حرفه‌اي 2 سال است که به عرصه‌ي مربيگري پا گذاشته ام. البته پيش‌تر در باشگاه آزادي به صورت خصوصي براي ورزشکاران رشته‌ي آمادگي جسماني مربي‌گري مي‌کردم. در عرصه‌هاي مربي‌گري وزنه‌برداري، آمادگي جسماني، تغذيه و مکمل مدارک معتبر دارم و در سمينارها و کارگاه‌هاي زيادي شرکت کرده ام و خوشبختانه به کارم مسلط هستم.

 

در اين دوسال شاگردانتان به مدالي هم دست يافته اند؟

خدا را شکر مدال هاي خوبي بچه ها در اين چند سال کسب کردن، کسب مدال طلا نونهالان کشور توسط مهرشاد پيرمراديان و دعوت به تيم ملي نونهالان،کسب مدال نقره المپياد استعدادهاي برتر کشور توسط مهرشاد پيرمراديان، کسب مدال برنز مجموع و مدال نقره مجموع مسابقات پيشکسوتان کشور توسط محسن اسماعيلي، کسب شش مدال طلا مسابقات نوجوانان کشور توسط مهرشاد پيرمراديان و دعوت به تيم ملي نوجوانان براي اعزام به مسابقات آسيايي، آخرين مرحله هم کسب سه مدال نقره و برنز توسط بنيامين بالاخلي در رده کشوري.

 

درباره سختي هاي اين ورزش بگوييد؟

وزنه‌برداري به علت سختي و فشار بالايش، طرفدار زيادي ندارد. البته باورهاي غلط زيادي هم در مورد وزنه‌برداري وجود دارد که بي‌تاثير نبوده‌اند. برخي از خانواده‌ها تصور مي‌کنند وزنه‌برداري مانع از رشد قد وزنه‌برداران در کودکي و نوجواني مي‌شود. اين يک باور غلط است. وزنه‌برداري سبب ترشح هورمون‌هاي رشد و در نهايت افزايش قد مي‌شود. چنين مواردي سبب شده که وزنه‌برداران زيادي در گرگان وجود نداشته باشد. روي هم رفته، حدود 15 الي 20 وزنه‌بردار در مجموعه‌ي ورزشي ما تمرين مي‌کنند و تلاشمان اين است که با استعداديابي شرايط حضور ورزشکاران علاقمند را تسهيل نماييم، در اين باره همکاري اداره کل تربيت بدني و آموزش و پرورش ضروت دارد که اميدوارم اتفاق بيفتد.

براي از بين بردن اين باورهاي غلط درباره‌ي وزنه‌برداري چه بايد کرد؟

مدتي است  که به رده‌هاي نونهالان و نوجوانان توجه دارم و با وزنه‌برداران اين رده‌ها کار مي‌کنم. در اين مدت تمرينات آمادگي جسماني و پرفشاري داشته‌ايم. در وزنه‌برداري ورزشکار بايد از سرعت، قدرت و آمادگي جسماني برخوردار باشد. اما اکثر مربيان به اين 3 مورد توجه ندارند و صرفاً به خود وزنه‌برداري مي‌پردازند. همين موضوع سبب مصدوميت وزنه‌برداران مي‌شود. اما در صورتي که تمرينات سرعتي، قدرتي و آمادگي بدني در کنار تمرينات وزنه‌برداري انجام شود، ورزشکار از وضعيت جسماني خوبي برخوردار خواهد شد. در غير اين صورت، احتمال مصدوميت آن‌ها بالاست. موارد زيادي از اين دست مصدوميت‌ها مشاهده کرده ام و در باشگاه توانسته ايم اين مشکلات را به حداقل برسانيم.

 

توجه مسئولين ورزشي به وزنه‌برداري چگونه است؟

ميزان توجه مسئولين به شدت پايين است. وزنه‌برداران گلستاني در ساليان اخير مدال‌هاي زيادي آورده اند. باشگاه  ما چندين مدال کشوري در 2 سال اخير به دست آورده است، مهرشاد پيرمراديان 6 مدال طلا کسب کرد و 2 بار به اردوي تيم ملي دعوت شد. آقاي اسماعيلي در رده‌ي پيش‌کسوتان 2 بار عنوان کشوري کسب کرده، يک مدال نقره مجموع و يک برنز مجموع بنيامين بالاخلي سه مدال نقره و برنز، اما يک نفر از مسئولين هم پيگير کم و کسري‌هاي تجهيزات وزنه‌برداران نشد. البته آقاي رضايي، رئيس هيئت وزنه‌برداري گرگان، به دنبال فراهم کردن تجهيزات ورزشي باشگاه است و با وزنه‌برداران به مسابقات مي‌رود و همه جوره از ورزشکاران حمايت ميکنند. اما به جز ايشان، هيچ مسوولي پيگير وضعيت وزنه‌برداران نيست.

 

 به لحاظ مالي چه حمايتي از مدال‌آوران يا ملي‌پوشان وزنه‌برداري در استان مي‌شود؟

امسال آقاي رضايي و آقاي اسماعيلي، رئيس و دبير هيئت وزنه‌برداري گرگان بعد از کسب مدال طلا توسط مهرشاد پيرمراديان، يک کارت هديه به او اهدا کردند. جز اين مورد، امسال هيچ حمايت مالي‌  از مسئولين نديديم. حتي در حد يک کارت هديه‌ي يک ميليون توماني هم دريافتي نداشتيم. توقع ما اين است که مسئولين تربيت بدني از يک تماس تلفني دريغ نکنند. من بارها ديدم که يک وزنه‌بردار برنز کشوري را کسب کرده يا اصلا به روي سکو نرفته، اما به صدا و سيما دعوت مي‌شود. مهرشاد پيرمراديان در سال گذشته 2 بار قهرمان کشور شده و 6 مدال طلا کسب کرده. اما يک بار هم از او براي حضور در صدا و سيما دعوت نشده است. من به شما قول مي‌دهم که مسئولين تربيت بدني اصلا ايشان را از نزديک نمي‌شناسند.

 

چه اقداماتي براي فراگير شدن وزنه‌برداري ضروري است؟

در حال حاضر به طرح‌هاي استعداديابي در مدارس نياز داريم. زمان مناسب شروع ورزش وزنه‌برداري بين 10 الي 12 سال است. از اين جهت، به جذب نونهالان نيازمنديم. بعد از اين سن، شرايط چه براي مربي و چه وزنه‌بردار دشوار مي‌شود. جا افتادن تکنيک‌هاي وزنه‌برداري براي هر شخص شايد به 2 يا 3 سال زمان نياز داشته باشد. يعني جا افتادن تکنيک‌ها و شروع تمرينات حرفه‌اي يک پروسه‌ي طولاني‌مدت است. بنابراين بايد چنين امکاني داده شود که ما براي نونهالان و نوجوانان طرح‌هاي استعداديابي داشته باشيم. علاوه بر اين طرح‌ها، امکان پخش تراکت براي معرفي وزنه‌برداري نيز وجود دارد. شناخته شدن در جامعه نياز امروز وزنه‌برداري است. وزنه‌برداري ورزش اول گلستان در کسب مدال است. استان گلستان در هيچ رشته‌اي در 2 سال گذشته قدر وزنه‌برداري مدال کسب نکرده. در حال حاضر، توجهات بيش‌تر سمت رشته‌هايي مثل فوتبال و بسکتبال است. با پخش تراکت يا نصب بيلبورد در سطح شهر، امکان ديده شدن وزنه‌برداري فراهم مي‌شود. اما متاسفانه چنين اقداماتي صورت نمي‌گيرد.

 

تا امروز پيشنهادي براي اين دست از طرح‌هاي استعداديابي عرضه شده که مورد تاييد مسئولين قرار نگيرد؟

پيش‌تر چنين پيشنهادي براي استعداديابي در مدارس داده بوديم که مورد پيگيري واقع نشد.

 

هيئت وزنه‌برداري استان تاکنون تلاشي براي ارتباط گرفتن با مسئولين شهري يا استاني داشته؟

هيئت وزنه‌برداري شهرستان چندين بار چنين کاري کرده. اما هيئت وزنه‌برداري استان تا به حال دست به چنين اقدامي نزده. البته جناب آقاي گالشي به تازگي به عنوان سرپرست هيئت وزنه‌برداري استان منصوب شده و در اين مدت کوتاه انتظار خاصي نمي‌توان داشت. اميد مي‌رود که در آينده چنين اقداماتي انجام دهند.

 

درآمد رشته‌ي وزنه‌برداري چگونه است؟

شرايط وزنه‌برداري طوري است که من فقط با عشق و علاقه کار مي‌کنم. تمام زندگي من وزنه‌برداري است. بسياري از وزنه‌برداران اصلا توانايي مالي پرداخت هزينه‌ها را ندارند. مبالغ دريافتي ما قدري کم است که نهايتاً امکان خريد چند عدد لامپ را به ما مي‌دهد. يعني از نظر مالي براي ما سودآور نيست. به طوري که حتي هزينه‌هاي خود سالن هم جبران نمي‌شود، ما فقط براي عشقي که به اين رشته داريم اينجاييم و فقط دنبال پيشرفت بچه هاي پرانگيزه وزنه برداري هستيم.

 

بودجه‌ي ساليانه‌ي هيئت وزنه‌برداري گلستان چقدر است؟

سال گذشته آقاي انوشيرواني، رئيس فدراسيون وزنه‌برداري در مسابقات اردبيل اعلام کردند که بودجه‌ي وزنه‌برداري استان گلستان مبلغ ميليوني بالايي است. اما از اين مبلغ چيزي به مجموعه‌ي ورزشي ما نرسيده است. اين در حالي است که باشگاه ما تنها باشگاه وزنه‌برداري در گرگان است. در سطح استان نيز 2 باشگاه وزنه‌برداري ديگر در شهرهاي علي‌آباد و آزادشهر وجود دارد.

 

در نهايت چه پيامي براي مسئولين مربوطه داريد؟

خواسته‌ي من توجه بيش‌تر به رشته‌ي وزنه‌برداري است. در حال حاضر، استعدادهاي نابي مثل آقاي پرهام قندهاري، دانيال غني‌زاده و ايليا علي‌نژاد و کوروش کياني و ... در گلستان وجود دارد. حمايت‌ها و پيگيري‌هاي مسوولين سبب خواهد شد که دل‌زدگي براي وزنه‌برداران و خانواده‌هايشان ايجاد نشود.

 

از اينکه وقت‌تان را در اختيار مخاطبان

 گلشن مهر گذاشتيد، سپاسگزاريم